Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018

ΕΞΟΔΟΣ 2018



Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν έχει αλλαγή, όσο γυρεύεις
να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια, εκείνους πού έφυγαν,
εκείνους πού χάθηκαν μέσα στον ύπνο

Επιφάνια, 1937 - Γιώργος Σεφέρης


Καταπίνω τις λέξεις,
Άδοξα καρφιά
Εσύ εύχεσαι «φως» λες κι ετούτη η Νύχτα μόνο μαγεύει 
Στα όνειρα μου και πάλι καραδοκούν ματωμένοι Εφιάλτες
Κερκόπορτες και αντιστάσεις χωρίς νόημα
Είμαι ένας αιματηρός κύκλος
Ένα σφαγμένο παιδί χωρίς Ανάσταση
Ξυπνώ με την βεβαιότητα ότι όλα σε αφορούν
Όλα κυκλώνουν την αναίτια φθορά μας
Δεν ήρθες, δεν ήρθα
Δεν βρεθήκαμε
Προφασίστηκες ασθένεια ή ασθενείς πράγματι
Δεν έχει πια σημασία
Σημασία έχει ότι εγώ δεν έχω άλλη αντοχή



Από την υπό έκδοση συλλογή: Άδηλον τραύμα. 

Φωτογραφία Mark Power 

.

.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Ζη ο Χριστός... Τον συνάντησα σήμερα...


(Για την ομάδα ανάγνωσης, προβληματισμού και διαλόγου η οποία συναντιέται κάθε Πέμπτη στην πτέρυγα τον οροθετικών κρατουμένων του Νοσοκομείου "Άγιος Παύλος")
.
Δεν έχω φωτογραφίες να διαιωνίζουν το γεγονός, μόνο την μνήμη και την συγκίνησή μου έχω. Ονόματα χαραγμένα στην καρδιά μου και στιγμές.... ο Γιώργος, ο Ντίνος, ο Παύλος, ο Ανδρέας, ο Διονύσης και πάλι ο Γιώργος και πάλι ο Διονύσης και ο Μύρων που "μυρίζει κοινωνία" γιατί σήμερα αποφυλακίζεται... Τρεις ώρες βαθύτατου καρδιακού αγγίγματος, μοιρασιάς, ευλογίας... Τρεις ώρες με τα δικά τους σπουδαία ποιήματα, με ερωτήματα και ιστορίες εκ βαθέων... Στο κέντρο αυτής της απερίγραπτης ομάδας η Αντιγόνη Ευστρατόγλου ... Η δασκάλα, Η εμψυχώτρια, Η εμπνεύστρια... Σήμερα είχα, εξαιτίας της, την τιμή και την χαρά να ζήσω το "μυστήριο" της εμπιστοσύνης.... να βιώσω την "θεία ευχαριστία" της συνάντησης και της απίστευτης ομολογίας.... Εκεί, στην καρδιά του Σωφρονιστικού Συστήματος, εκεί που ο αγαπημένος, ο φίλος, ο αδελφός μας Γεώργιος Σταύρος Ζουγανέλης, λίγο πριν φύγει για τον μεγάλο του δρόμο, άφησε σε όλους μας, παρακαταθήκη και "υποχρέωση", ένα Σχολείο για να καταθέτουμε λίγη, ελάχιστη, από την πίστη μας στον Άνθρωπο. Η ομάδα συνεχίζει την πορεία της, όπως και το Σχολείο του Γιώργου. Ζωντανά κύτταρα ενός συστήματος που νεκρώνει τα πάντα αλλά δεν μπορεί να νεκρώσει οριστικά την Αγάπη... Την σταυρώνει καθημερινά βέβαια, όμως Αυτή πατάει πάνω στον θάνατό Της και Ανασταίνεται... 
Όσοι πιστοί προσέλθετε.... θα χαρούν να σας συναντήσου... και όσοι είστε σαν κι εμένα Χριστιανοί, να θυμάστε: στις φυλακές να ευλογείτε τον Χριστό, εκεί Ζη, Τον συνάντησα. 
.
22/11/2018


.

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

Όχι δάκρυα για την Αμάλ...


Όχι δάκρυα για την Αμάλ, όχι δάκρυα για την Υεμένη, για την Συρία ή τους Πρόσφυγες παρακαλώ.
.
Οι εξοπλισμοί, οι εμφύλιοι πόλεμοι (και όλοι οι πόλεμοι) είναι πολιτικές επιλογές τις οποίες κάνουν οι εξουσίες που στηρίζουμε. Δεν είμαστε ο μόνο κομμάτι του προβλήματος αλλά και μέρος των αιτίων του. Της δομής ενός συστήματος ανταγωνισμού, (δεν έχει σημασία αν θα το ονομάσουμε καπιταλισμό, ανθρωπιστική κρίση ή παγκοσμιοποίηση), που θέτει το κέρδος στην κορυφή της πυραμίδας των αιτημάτων και των επιδιώξεων του ανθρώπου.
.
Τι νομίζετε ότι είναι αμιγώς πολιτικό ή θρησκευτικό το πρόβλημα και η διαμάχη; Όχι, δεν είναι. Το πρόβλημα είναι ότι η ανθρωπότητα έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Επόμενο είναι να επικρατεί η αδικία και η εκμετάλλευση....
.
Τι πενθούμε λοιπόν; Ας αλλάξουμε τις επιλογές μας... ας αντιδράσουμε συνειδητά πριν πεθάνουν κι άλλα παιδιά και ενήλικες.
.
Η Αμάλ ήταν «τυχερή», την φωτογράφησαν και την γνωρίσαμε. Πέρασε στην αθανασία μιας εικονικής πραγματικότητας. Ωστόσο, δεν ήταν τόσο τυχερή ώστε να την αντιμετωπίσουμε σαν ένα ανθρώπινο πλάσμα που του άξιζε να ζήσει.
.
Δεν δημοσιεύω την φωτογραφία της… δεν θέλω να την λυπηθείτε εκ των υστέρων. Δημοσιεύω την φωτογραφία μιας ωραίας γυναίκας σαν την οποία θα μπορούσε να γίνει.

#saveyemen


Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ - Από την υπό έκδοση συλλογή Άδηλον τραύμα


ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ


Στην Βάσια  Καραγιώργου


«κα προστιθες γνσιν προσθήσει λγημα»
Εκκλησιαστής

Πραγματικά δεν βγαίνει τίποτα
Τα δάκρυα δεν ανασταίνουν νεκρούς
Τα γραπτά δεν εξαγοράζουν την αθανασία
Τα κλειστά παράθυρα δεν εμποδίζουν τον φόβο
Φαρμάκι δίβουλο η σκέψη
Σκαρφαλώνει στις γαλάζιες φλέβες σου χωρίς λυτρωμό
Ως που γίνεται ψίθυρος 
Και κρύβεται μέσα στο ποίημα



Από την υπό έκδοση συλλογή Άδηλον τραύμα.

Η φωτογραφία είναι του Mark Power

και η μουσική αλλαγή διάθεσης ΕΔΩ