Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

Κοιτώντας το φεγγάρι κατάματα

''Ή Σκάλα''
έργο της ζωγράφου Ιωάννας Ασσάνη


ΣΥΖΗΤΗΣΗ



Έξω απ’ την ποίηση

και την προσευχή,

τι άλλα

μας έχουν απομείνει λόγια

για να πούμε την αλήθεια;


* Μεταγενέστερη αφιέρωση στον  Γιώργο Ζουγανέλη, ελπίζω δια παντός
4-6-2012 
του Αγίου Πνεύματος

''μέσα στη σπηλια μου''
έργο της ζωγράφου Ιωάννας Ασσάνη


ΣΥΛΒΙΑ*

Μεταγγίζω τις λέξεις σου
σταγόνα σταγόνα.
Μας ειδοποιούσες
βέβαια καιρό.
Μα εμείς
δεν βλέπαμε.
Διαβάζαμε τη ζωή
ξανά απ' το άλφα
μα όχι την αλήθεια που καραδοκεί
σε όλα τα γράμματα.

* Αναφέρομαι στην ποιήτρια Σύλβια Πλαθ

"Το ΠροπατορικόΑμάρτημα"
έργο της ζωγράφου Ιωάννας Ασσάνη

ΜΟΝΟ

Βγάλτε του ετούτο το ωραίο κουστούμι

Δεν του πάει


Εκείνος γεννήθηκε για να στηρίξει αυταπάτες

Να καταρρακώσει ψυχές

Να απατήσει γενεές


Βγάλτε του ετούτο το κουστούμι.

Δείξτε του τη γύμνια του

Μόνο σας παρακαλώ

Να το κάνετε

Εκτός Παραδείσου.


"το προπατορικό αμάρτημα λεπτομέρεια τα φτερά"


Τρία μικρά ποιήματα της Ελένης Λιντζαροπούλου, από την ενότητα: "στα όρια του χρόνου" κοιτούν το φεγγάρι κατάματα, συνομιλώντας με τους πίνακες της Ιωάννας Ασσάνη.
Μικρό κατευόδιο στην χρονιά που φεύγει και μας αφήνει πιο σοφές και πλούσιες.

31/12/2011

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Και τα τρία ποιήματα μου περιλαμβάνονται στην Συλλογή Ο ΠΙΘΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ που κυκλοφορεί από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ και συνοδεύεται από 10 σκίτσα και εξώφυλλο της ΙΩΑΝΝΑΣ ΑΣΣΑΝΗ. 
Το ποίημα ΜΟΝΟ στην Συλλογή έχει τον τίτλο: ΤΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΙΑ




Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Μετά τον Δείπνο


Ήρθαν,
χωρίς να θελήσουν τίποτα.
Στάθηκαν εκεί όλη τη νύχτα.
Με ορθάνοιχτα χέρια
και όπλα παρά πόδας.

Είχαν αφήσει για λίγο τη ζωή
μόνη της.
Ντυμένοι με τα ολοκάθαρα αισθήματά τους,
ήρθαν.

Έτσι είναι οι φίλοι.
Είναι εκεί όταν τους χρειάζεσαι
κι όταν δεν τους χρειάζεσαι
παραμένουν εκεί.

Τους μέτρησα έναν έναν
μετά το Δείπνο,
«Έντεκα»,
δεν έλλειπε κανείς.
Έτσι είναι οι φίλοι.

Εσύ μόνο που παιάνιζες αισθήματα,
εσύ απουσίαζες.
Μα εσύ ήσουν απουσία
ακόμη και παρών.

Έτσι λοιπόν διαπίστωνα
την αλήθεια των λόγων σου:
«Η αγάπη δεν υπαναχωρεί.»

Αργότερα, τη νύχτα,
μετά το φιλί,
ήξερα:
«Η αγάπη δεν υπαναχωρεί.
Προδίδεται και πεθαίνει.»

Ε.Λ.



Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

Υπάρχει Άγιος Βασίλης;

Το βιβλίο μου, «Ο Βασίλης κι ο Αι Βασίλης»,

από τις εκδόσεις Παρρησία σε εικονογράφηση Μαρίας Πεπονά

σε λίγες μέρες θα βρίσκεται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.


*****

Υπάρχει στ’ αλήθεια ο Άγιος Βασίλης;

Στο ερώτημα αυτό που ακούγεται τούτες τις μέρες από τα χείλη εκατομμυρίων παιδιών έρχεται να απαντήσει το βιβλίο μου που με χαρά σας αναγγέλλω την έκδοσή του.

«Κολλημένη στον τοίχο» ως εκπρόσωπος των μεγάλων από τον μικρό Βασίλη, τον απόλυτα απαιτητικό και αμφισβητία βαφτισιμιό μου και αναλογιζόμενη την «δύσκολη» στιγμή των απαντήσεων που πρέπει να δοθούν στις ερωτήσεις των παιδιών… αποφάσισα να μιλήσω γι αυτό το πάντα επίκαιρο και «καυτό» θέμα.

Να απαντήσω με αλήθεια και αγάπη – μόνο έτσι γίνεται – για να βγω και εγώ από την δύσκολη θέση αλλά και για να ξαλαφρώσω όσους από εσάς έχετε έρθει στην θέση μου, και είστε πολλοί.

Ένα βιβλίο που φιλοδοξεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, μπορεί να θεωρηθεί παιδικό και πράγματι να είναι. Όμως το ερώτημα δεν είναι μόνο παιδικό.. Ξεκινά από την μικρή μας ηλικία και βασανίζει τα παιδιά και τα εγγόνια μας κάνοντας πολλά παιδικά μάτια να κλάψουν αλλά και πολλούς ενήλικες να αισθανθούν αμήχανοι και στριμωγμένοι μπροστά σ’ αυτό το ερώτημα.

Στις σελίδες του βιβλίου, μαζί με τον Βασίλη, μαθαίνουμε και οι μεγάλοι την ιστορία του Αι Βασίλη αλλά και του Santa Claus. Μαθαίνουμε πώς γεννήθηκε η σχέση των δύο με τα παιδιά και ανακαλύπτουμε την αληθινή απάντηση στο ερώτημα:

«Υπάρχει Άγιος Βασίλης;»

Η θαυμάσια εικονογράφηση του βιβλίου είναι της Μαρίας Πεπονά που, με τον υπέροχο χρωστήρα της, κατάφερε να εκφράσει μέσα από λαμπερά χρώματα και εμπνευσμένες εικόνες όλα όσα ήθελα να πω με σπάνια ευαισθησία και αγάπη. Την ευχαριστώ θερμά.

Ελένη Λιντζαροπούλου


Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

Χάδι του χρόνου



Γιατί οι Κόρες είχαν τα μαλλιά τους όμορφα,

λυτά ή δεμένα,

κι η γοητεία τους δέσμιους

μας κρατάει.


Πόσο ανάλαφροι και τρυφεροί

οι ώμοι τους

κι ας σήκωσαν χιλιάδες χρόνια

τόσο βάρος.


7/11/2011