Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Πού έδυ σου το κάλλος

 
 

                                                            
Πώς αλλιώς Καλέ μου;
Πώς να μιλήσω;
Με την γλώσσα σκισμένη στα δύο;
Με χαρακωμένα στήθη;
Με τα πόδια γυμνά;
Με τα δάχτυλα άδεια;
Πώς;

Κι εσύ όλο να μου λες:
Τι κάνεις έτσι;
Μη σ’ ακούσουν οι άλλοι.
Πάψε!

Κι όλο να βαδίζεις.
Κι όλο να φεύγεις.
Κι όλο να θες.